Na korkowej tablicy rozkwitły efekty twórczej pracy – serca – czerwone, różowe, białe — każde inne, każde czyjeś.

Zamiast zdań pojawiły się kolory, kształty i drobne słowa zapisane między warstwami papieru. To nie jest wystawa, lecz opowieść ułożona z nożyczek, kleju i wyobraźni.

Walentynki nie przemawiały głosem — mówiły fakturą, kompozycją i odwagą tworzenia. Wspólna przestrzeń zamieniła się w galerię uczuć, gdzie najważniejszym językiem była kreatywność.

Wystawa przyciąga i cieszy nasze oczy a zwycięzcy cieszą się drobnych upominków